Νικολόπουλος Χρήστος - Βιογραφικό
Ο Χρήστος Νικολόπουλος γεννήθηκε το 1947 στο Καψοχώρι της Αλεξάνδρειας του Νομού Ημαθίας. Από την παιδική του ηλικία αισθάνθηκε το κάλεσμα της πρώτης και μεγαλύτερης αγάπης του. Η μουσική τον είχε κερδίσει, όπου κι αν άκουγε οργανοπαίχτες σαν να τον τράβαγε μαγνήτης βρισκόταν δίπλα τους. Τα πρώτα του ακούσματα είχαν σαφέστατα ρίζες της Ελληνικής μουσικής παράδοσης.
Με το πρώτο του μπουζούκι στα χέρια σε ηλικία μόλις δώδεκα ετών βρέθηκε για πέντε μήνες κοντά σε ένα δάσκαλο. Αν και αρίστευσε στο διάβασμα του πενταγράμμου αισθάνθηκε πως τα μυστικά του οργάνου που διάλεξε θα τα μάθαινε μόνο αυτοδίδακτα. Αρχισε να μελετάει ατελείωτες ώρες με το μπουζούκι του και παράλληλα να παίζει με κάποια μικρά συγκροτήματα της περιοχής είτε λαϊκά είτε παραδοσιακά τοπικά.
Πολύ γρήγορα ο Χρήστος Νικολόπουλος άρχισε να γίνεται ένας δεξιοτέχνης του μπουζουκιού. Για λόγους βιοποριστικούς με σκοπό να βοηθήσει την φτωχή οικογένειά του ασχολήθηκε επαγγελματικά παίζοντας σε όλη την περιφέρεια της πατρίδας του, σε κέντρα, γιορτές, γάμους, πανηγύρια κλπ.
Το 1963, σε ηλικία μόλις δεκαέξι ετών, με την ευχή του πατέρα του ως μόνο εφόδιο, έφτασε στην Αθήνα. Στην οδό Σατωβριάδου στην Ομόνοια υπήρχε το καφενείο των μουσικών εκεί γνώρισε καλούς μουσικούς και άρχισε να παίζει σε δίσκους μικρών εταιρειών. Ο Στέλιος Ζαφειρίου, δεξιοτέχνης του μπουζουκιού τον άκουσε και του πρότεινε να παίζουν μαζί στις ηχογραφήσεις μεγαλύτερων εταιρειών.
Ο Χρήστος Νικολόπουλος πια άρχισε να γίνεται γνωστός στην πιάτσα της Αθήνας, όλοι μιλούσαν για το μεγάλο του ταλέντο και την σεμνότητα του. Το 1964 δούλεψε για μία σεζόν με τον Μ. Αγγελόπουλο πολύ μεγάλο τραγουδιστή της περιόδου εκείνης. Το 1965 ο μουσικός Π. Ιατρού τον σύστησε στον Στέλιο Καζαντζίδη όπου και δούλεψε μαζί του τα τελευταία χρόνια των εμφανίσεών του. Πήγαν σε περιοδείες στην Αμερική, Γερμανία αλλά και σε όλη την Ελλάδα.
Ο Στέλιος Καζαντζίδης την άνοιξη του 1966 αποχώρισε από τα κέντρα και από τότε δεν ξαναεμφανίστηκε.
Ο Χρήστος Νικολόπουλος συνέχισε την πορεία του, είχε την τύχη να γνωρίσει και να δουλέψει σχεδόν με όλους τους ρεμπέτες της εποχής (Β. Τσιτσάνη, Γ. Παπαϊωάννου, Γ. Κυριαζή, Μ. Βαμβακάρη, Σ. Κουγιουμτζή).
Την σεζόν 1969-70 συνεργάστηκε με το Μανώλη Χιώτη και όπως λεει ο Χρήστος Νικολόπουλος ήταν σαν να απέκτησε μεταπτυχιακό δίπλωμα μαζί του, είναι ευρέως γνωστό ότι, τουλάχιστον οι παλαιότεροι δεξιοτέχνες του μπουζουκιού είχαν σαν ίνδαλμα τον Μ. Χιώτη. Αξίζει να σημειώσουμε ότι ο Μ. Χιώτης εκφραζόταν με τα καλύτερα λόγια για το Χρήστο. Ο Χ. Νικολόπουλος υπήρξε αχώριστος συνεργάτης στο στούντιο με τον Γ. Ζαμπέτα και μάλιστα σε μία αφιέρωση του ο Γ. Ζαμπέτας αποκαλεί το Χρήστο γιο του.
Ο Χρήστος από τα πρώτα χρόνια άρχιζε να χτίζει το δικό του μέλλον. Συνόδεψε όλους τους έλληνες τραγουδιστές Π. Πάνου, Κ. Γκρεϋ, Γ. Λυδία, Γ. Μπιθηκότση, Τ. Βοσκόπουλο, Μαρινέλλα, Γ. Πουλόπουλο, Σ. Διονυσίου, Γ. Νταλάρα Χ. Αλεξίου και με πολλούς άλλους. Στο στούντιο, στις ηχογραφήσεις, ήταν σχεδόν μόνιμος.
Έπαιζε σχεδόν όλα τα τραγούδια όλων των μεγάλων δημιουργών (Δ. Καλδάρα, Γ. Μητσάκη, Θ. Δερβενιώτη, Μ. Μπακάλη, Γ. Ζαμπέτα, Μ. Θεοδωράκη, Δ. Πάνου, Γ. Σπανού, Β. Τσιτσάνη, Μ. Λοϊζου (σχεδόν όλα του) Μ. Πλέσσα, Δ. Μούτση κ.α.
Ο Χρήστος αφιέρωσε πολλά χρόνια απ' τη ζωή του στηρίζοντας το λαϊκό τραγούδι. Έπαιξε τουλάχιστον για 20 χρόνια στο 80% της ελληνικής δισκογραφίας, δουλειά πολύ σκληρή για ένα νέο που θα ήθελε να ζήσει στη ζωή του και άλλα πράγματα.
Τον Δεκέμβριο του 2005 ο Χρήστος Νικολόπουλος κυκλοφορεί το ομότιτλο soundtrack της γνωστής τηλεοπτικής σειράς 'Η Λίμνη Των Στεναγμών'. Το album περιλαμβάνει 18 τραγούδια, ερικά από τα οποία είναι ορχηστρικά, με τη μουσική υπογραφή του Χρήστου Νικολόπουλου, αλλά και του γιου του Βασίλη, σε δύο από αυτά ('Στην Απέναντι Οχθη', 'Πρωινή Βόλτα'), ενώ τους στίχους επιμελείται ο Φίλιππος Γράψας. Τα τραγούδια ερμηνεύει η Μαρία Σπυροπούλου.
